محزون نامه

استاد منوچهر احترامی به خاک سپرده شدند

reza70 — Fri, 13 Feb 2009 19:54:50 GMT

چهار شنبه بود که از طریق رادیو مطلع شدم استاد منوچهر احترامی خالق آثاری همچون حسنی نگو یه دست گل در گذشتند.

تصمیم گرفتم برای احترام به روح آن هنرمند فقید در مراسم تشییع جنازه ایشان شرکت کنم.

منتظر اعلام زمان این مراسم به وسیله تلویزیون بودم که نتوانستم خبری به دست بیاورم شاید به این دلیل بود که زیاد اخبار گوش نمی کنم شاید هم به علت عدم پوشش مناسب خبری این موضوع بود.

بالاخره به وسیله سایت گل آقا موفق به اطلاع از زمان و مکان اجرای مراسم شدم.

ساعت نه صبح روز جمعه ۲۵ بهمن ۱۳۸۷ در تالار وحدت واقع در خیابان حافظ

انتظار دیدن نوجوان هایی هم سن و سال خودم رو داشتم ولی متاسفانه تقریبا (برای حفظ احتیاط) به جز خودم و دوستم نو جوانی رو ندیدیم.

خیلی از این موضوع ناراحت شدم به خودم گفتم من متعلق به نسلی هستم که برای احترام به جدّی ترین طنز پرداز کودکان و نو جوانان حاضر به دو سه ساعت وقت گذاشتن نیست.

نمی دونم رپ با نسل من چه کار کرده؟

کسی که بیشترمون با قصه های اون حاظر شدیم بریم سلمونی....

هنوز فکرم از این موضوع فارغ نشده بود که دیدم تو اخبار ساعت نه شبکه یک هم خبری نیست.

دروغ نگم یک کم به خودم امیدوار شدم که در این شرایط هنوز یه سری مسائل برای من مهمه.

مثل اغلب مراسم های تدفین بازار خاطره گویی هم داغ بود.

هم رسمی (پشت تریبون) و هم غیر رسمی (شاگرداشون برای هم) حاصل من هم از شنیدن این خاطرات یک حسی شبیه حسرت بود که چرا نتونستم با ایشون دیداری داشته باشم.

افراد سرشناسی هم حضور داشتند مثل استاد نصر آباد استاد محمودی خانم صابری و البته ادبایی که من نمی شناختمشون.

بعد از تالار وحدت با اتوبوس به سمت بهشت زهرا قطعه هنرمندان حرکت کردیم.

در حالی استاد رو به خاک می سپردند که من یک گوشه چشمی به مزار مرحوم صلاحی داشتم.

به قول منجمین مقارنه ماه و خورشید

در عرض دو سال دو تن از بزرگان طنزمون رو از دست دادیم

خدا به خیر بگذرونه

روحشان شاد

شعری از هوشنگ ابتهاج

reza70 — Sun, 14 Dec 2008 15:29:39 GMT

امشب به قصه ی دل من گوش می کن

فردا مرا چو قصه فراموش می کنی

این در همیشه در صدف روزگار نیست

می گویمت ولی توکجا گوش می کنی

دستم نمی رسد که در آغوش گیرمت

ای ماه با که دست در آغوش می کنی

در ساغر تو چیست که با جرعه ی نخست

هشیار و مست را همه مدهوش می کنی

می جوش می زند به دل خم بیا ببین

یادی اگر ز خون سیاووش می کنی

گر گوش می کنی سخنی خوش بگویمت

بهتر ز گوهری که تو در گوش می کنی

جام جهان ز خون دل عاشقان پر است

حرمت نگاه دار اگرش نوش می کنی

سایه چو شمع شعله در افکنده ای به جمع

زین داستان که با لب خاموش می کنی

شعری از رهی

reza70 — Mon, 25 Aug 2008 20:04:59 GMT

شعری از رهی معیری

خیال انگیز و جان پرور چو بوی گل سراپایی

نداری غیر از این عیبی که می دانی که زیبایی

من از دلبستگی های تو با آیینه دانستم

که بر دیدار طاقت سوز خود عاشق تر از مایی

به شمع و ماه حاجت نیست بزم عاشقانت را

تو شمع مجلس افروزی تو ماه مجلس آرایی

منم ابر و تویی گلبن که می خندی چو می گریم

تویی مهر و منم اختر که می میرم چو می آیی

مراد ما نجویی ورنه رندان هوس جو را

بهار شادی انگیزی حریف باده پیمایی

مه روشن میان اختران پنهان نمی ماند

میان شاخه های گل مشو پنهان که پیدایی

کسی از داغ و درد من نپرسد تا نپرسی تو

دلی بر حال زار من نبخشد تا نبخشایی

مرا گفتی که از پیر خرد پرسم علاج خود

خرد منع من از عشق تو فرماید چه فرمایی؟

من آزرده دل را کس گره از کار نگشاید

مگر ای اشک غم امشب تو از دل عقده بگشایی

رهی تا وارهی از رنج هستی ترک هستی کن

که با این ناتوانی ها به ترک جان توانایی

معروف است رهی برای انتخاب ترکیب طاقت سوز دو سال غزل را نی مه کاره رها کرده است

شعر اجاق سرد از نیما یوشیج

reza70 — Sat, 03 May 2008 13:25:08 GMT

برای این پست شعر اجاق خاموش نیما رو در نظر گرفتم

از نظر آقای رشید کاکاوند این شعر رو نیما تو شرایطی میگه که مردم شاید فراموشش کردن.

یک زمانی مردم منتظر شعر جدید نیما بودند ولی امروز نه.

اینجاست که شاعر اجاق سرد رو می سرایه

باز هم به قول آقای کاکاوند برای اینکه احساس شاعر رو درک کنید یاد نقش پرویز پرستویی توی

آژانس شیشه ای به خاطر بیارید

چون احساس اجاق سرد بهش دست می ده اختیار خودشو از دست می ده

من هم بعضی وقت ها (اکثر وقت ها ) این احساس رو راجع به نوشته هام دارم. بعد از یک مدتی

شعر هام عادی میشه بعد اونایی فقط به خاطر شعر هام بهم احترام می ذاشتن خیلی دلم رو

میشکونن

بگذریم حالا شعر رو بخونیم:

مانده از شبهای دورادور

بر مسير خامش جنگل

سنگچينی از اجاق خرد

اندر او خاکستر سردی

همچنان که اندر غبار اندوده ی انديشه های من

ملال انگيز

طرح تصويری درآن هر چيز

داستانی حاصلش دردی

روز شيرينم که با من اشتی داشت

نقش ناهمرنگ گرديده

سرد گشته سنگ گرديده

با دم پاييز عمر من کنايت از بهار روی زردی

همچنان که مانده از شبهای دورادور

بر مسير خامش جنگل

سنگچينی از اجاق خرد

اندر او خاکستر سردی

شعری از حمید مصدق

reza70 — Thu, 01 May 2008 13:34:18 GMT

آتش عشق

مرا با سوز جان بگذار و بگذر
اسیر و ناتوان بگذار و بگذر

چو شمعی سوختم از آتش عشق
مرا آتش به جان بگذار و بگذر

دلی چون لاله بی داغ غمت نیست
بر این دل هم نشان بگذار و بگذر

مرا با یک جهان اندوه جانسوز
تو ای نامهربان بگذار و بگذر

دو چشمی را که مفتون رخت بود
کنون گوهر فشان بگذار و بگذر

در افتادم به گرداب غم عشق
مرا در این میان بگذار و بگذر

به او گفتم حمید از هجر فرسود

به من گفتا جهان بگذار و بگذر

شعری از عماد خراسانی

reza70 — Wed, 30 Apr 2008 16:56:53 GMT

کاش

آن که رخسار تو را این همه زیبا می کرد

کاش فکر دل سو دا زدۀ ما می کرد

آن که می داد تو را حسن و نمی داد وفا

کاشکی فکر من عاشق و شیدا می کرد

یا نمی داد تو را اینهمه بیداد گری

یا مرا در غم عشق تو شکیبا می کرد

کاشکی گم شده بود این دل دیوانۀ من

پیش از آن روز که گیسوی تو پیدا می کرد

ای که با سوختنم با دل من ساخته ای

کاش یک شب دلت اندیشۀ فردا می کرد

کاش می بود به فکر دل دیوانۀ من

آنکه خلق پری از آدم و حوا می کرد

کاش در خواب شبی روی تو می دید عماد

بو سه ای از لب لعل تو تمنا می کرد

شعری پیشکش دوست

reza70 — Sun, 17 Feb 2008 08:39:13 GMT

دلا بلبل چه خوش باشد چو بیند صبح بستان را

ببیند نرگس مست و ببوید پیچ رقصان را

بیاساید میان سرو و از قدش سخن راند

به گرد سنبلی گردد بجوید زلف پیچان را

به امید یکی بوسه دو دست از گل نمی شوید

بنازد لعل گلگونش کند ذم رقیبان را

تمام شادی بلبل چه باشد غیر این شادی؟

که همصحبت شود شاید به یک دم شاه بستان را

تو ای محسن بدان محزون به بوی لحظه ای صحبت

به سودای کلام تو فروشد گوهر جان را

امروز دگر باره کرم کرده و بگشود بند از سر زلفان کمندش

reza70 — Thu, 24 Jan 2008 22:43:53 GMT

بالاخره امتحانات هم تموم شد وما یک نفس راحت کشیدیم. امشب حال عجیبی دارم عجیییییییییییبببببب

گریه بی دلیل بی دل ز رخ نگار روییست

راستی در مورد محرم

به نظر من خیلی به امام حسین ظلم شده . خیلی بده که امت خود آدم بهش پشت کنند.

وقتی از زبان امامان می شنویم که حسین مظلوم نشون می ده که امام واقعا مظلوم هستند.

ولی سوال اینجاست که مظلومیت امام فقط به عاشورا ختم میشه؟

همین که ما امت رسول الله بزرگی کار امام رو محدود به روز عاشورا می کنیم خودش بزرگترین ظلمه.

جالبه زینب دقیقا بعد از عاشورا گم میشه. ولی می دونیم که مکمل قیام عاشورا زینبه.

نگاه کنید مثلا مثل کاری که حضرت عباس انجام داده تو تاریخ زیاده. بابک خرم دین و صد ها نفر دیگر اینجوری مردن ولی چرا عباس می شه عباس؟

به نظر من وقتی که هفتاد نفر حاظر می شن برای یک ایدیولوژی اون جوری فداکاری کنند جای تامل داره که اون ایولوژی چی میگه. یعنی ما باید ببینیم حسین کی بوده که عباس اونجوری جانفشانی کرده

بابک کی بوده که اینقدر جانفدا داشته

حسن صباح کی بوده که فدایی داشته

بعد بین اینا قضاوت کنیم.

من که هنوز وقت این مطالعه را پیدا نکردم

دعا کنید پیدا کنم

reza70 — Wed, 12 Dec 2007 13:53:49 GMT

چه قدر دردناکه که یه ساعت عبادت در مسجد طولانی به نظر میاد، اما یه ساعت فیلم دیدن به سرعت میگذره.

چه قدر دردناکه که صد هزار تومان کمک در راه خدا مبلغ بسیار هنگفتیه، اما وقتی که با همون مقدار پول به خرید می ریم کم به چشم میاد.

چه قدر دردناکه که وقتی می خوایم عبادت و دعا کنیم هر چی فکر می کنیم چیزی به فکرمون نمی یاد تا بگیم، اما وقتی که می خوایم با دوستمون حرف بزنیم هیچ مشکلی نداریم.

چه قدر دردناکه که وقتی مسابقه فوتبال به وقت اضافه می کشه لذت می بریم، اما وقتی که مراسم دعا و بحث ديني و نیایش طولانی تر از حدش می شه شکایت می کنیم و آزرده خاطر می شیم.

چه قدر دردناکه که خوندن یه صفحه از قرآن سخته، اما خوندن صد صفحه از یک کتاب رمان آسونه.

چه قدر دردناکه که سعی میکنیم ردیف جلو صندلی های یک کنسرت رو رزو کنیم، اما به آخرین ردیف مسجد تمایل داریم.

چه قدر دردناکه که برای عبادت و کارهای مذهبی زمان کافی در برنامه روزمره خود پیدا نمی کنیم، اما برای بقیه برنامه ها سعی می کنیم تو آخرین لحظه هم که شده انجام بدیم.

چه قدر دردناکه که شایعات روزنامه ها رو به راحتی باور می کنیم، اما سخنان ائمه و قرآن رو به سختی باور می کنیم.

بدبختی ما

reza70 — Tue, 04 Dec 2007 15:59:54 GMT

كناره‌گيري «بهمني»، «كاكايي» و «ايمان» از شوراي شعر ارشاد خبرگزاري فارس: «محمدعلي بهمني»، «عبدالجبار كاكايي» و «اهورا ايمان» از شوراي شعر وزارت ارشاد كناره‌گيري كردند. به گزارش خبرنگار ادبي فارس، پس از كش‌و‌قوس‌هاي فراوان سرانجام جلسه‌اي كه قرار بود در آن اعضاي شورا براي رسيدن به يكدستي با هم تشكيل دهند، برگزار نشد و «محمدعلي بهمني»، «عبدالجبار كاكايي» و «اهورا ايمان» از شوراي شعر وزارت ارشاد كناره‌گيري كردند. عبدالجبار كاكايي در گفت‌و‌گو با خبرنگار ادبي فارس، گفت: قرار بود جلسه امروز (يكشنبه 11 آذر) برگزار شود تا من و بهمني و ايمان با ديگر اعضا درباره عدم كارآيي شورا صحبت كنيم. ولي از طرف ديگر اعضا صبح كسي با من تماس گرفت و گفت كه لزومي ندارد اين جلسه برگزار شود كه البته قابل پيش‌بيني بود. هفته گذشته اين سه عضو شوراي شهر وزارت ارشاد، بيانيه‌اي به دفتر وزير ارشاد اسلامي، محمدحسين ايماني خوشخو معاون هنري و محمد حسين احمدي، رئيس مركز شعر و موسيقي اين وزارتخانه ارسال كردند و از دغدغه‌هاي خود سخن گفتند. در بيانيه بهمني، كاكايي و ايمان كه نسخه‌اي از آن به خبرگزاري فارس ارسال شده آمده است: براي ما تجربه‌ كوتاه مدت همكاري با شوراي تصويب ترانه پرده از دردناك بودن داستان ترانه برداشت. هجوم رسانه در عصر جديد و گسترش موج مولتي مديا به توليد «ترانه سازها» و افزايش بي‌رويه‌ اين جمعيت منجر شده است؛ به عبارت ديگر در كشور ما هر روز يك خواننده و دو ترانه سرا متولد مي‌شوند. و تلاش كاركنان، مشاوران، كارشناسان و بازرسان ارشاد براي نظارت بر اين توليد انبوه نه تنها به تنرل علمي آن نمي‌انجامد بلكه بر دامنه‌ گسترش موسيقي و ترانه‌ زيرزميني افزوده است كه شكل ديگري از اقتباس كور و عوامانه گروه‌هاي متوسط هنري جامعه است. در بخش ديگري از اين بيانيه آمده است: وزارت ارشاد ناخواسته با كشاندن معيارهاي عمدتا سليقه‌اي، سياسي و اخلاقي به حوزه‌ توليد كلام در موسيقي پاپ هويت كاذب ديگري به توليد‌كنندگان آثار غيرعلمي و پيش پا افتاده داده است. و اين حس فاخر و ارجمند اجتماعي و سياسي را به يك جريان ناتوان و ضعيف و غيرعلمي تزريق كرده است. در ادامه اين بيانيه چنين آمده است: دانش برخورد با اين پديده‌ اجتماعي در وزارت ارشاد شكل نگرفته است. در واقع اراده‌اي براي شكل گرفتن اين دانش نيست. موسيقي و ترانه‌ پاپ داخلي به هدايت احتياج دارد نه نظارت. و اين هدايت بستر طبيعي خود را دارد يعني «توليد و بازار» نه بستر امنيتي. مادامي كه تصور كنيم انتشار يك جلد كتاب يا يك جلد نوار كه حاوي سطري يا مصراعي غيرمتعارف است موجب نابودي اركان امنيتي جامعه مي‌شود در حقيقت اغفال شده‌ گروهي نويسنده و منتقد عصر پيش از تاريخ هستيم كه با دوربين‌هاي مجهز، سطور گمشده‌ كتاب‌هاي متروك را رصد مي‌كنند. بهمني، كاكايي و ايمان در ادامه آورده‌اند: تا هنگامي كه تصور كنيم مردم يا در واقع مخاطبان هنر موسيقي نوجواناني معصوم هستند كه تنها شنونده‌ كاست‌هاي مجوز گرفته‌ دستگاه فرهنگي كشورند و وظيفه‌ هدايت آنها بر عهده‌ شوراي نظارتي ارشاد است موسيقي و ترانه‌ پاپ دچار همين بلبشوي فرهنگي و تاريخي است. به نظر ما در شرايط فعلي، مميزي علمي ترانه كاري طاقت‌فرسا، سليقه‌اي و غيرلازم است و شوراي فعلي ترانه مي‌تواند با تشكيل كارگاه آموزشي و علمي ضمن عمل به وظيفه اصلي خويش، سنت مندرس كاناليزه كردن ذوقي فرآورده‌هاي ادبي را كنار گذاشته و نقش مفيد و حيثيت آفرين را در ترانه امروز ايفا كند. اين سه در بيانيه خود عنوان كرده‌اند: ما جمعي از اعضاي شورا ضمن اعلام كناره‌گيري خود تا ايجاد زمينه مطلوب همكاري، دلايل زير را عامل قطع همكاري خويش با شوراي ترانه مي‌دانيم: 1_ سايه‌ سنگين نظارت بخشنامه‌اي ارشاد بر شورا احساس مي‌شود تا حدي كه اعضاي شورا آزادي تعامل با جامعه‌ هنري را ندارند. اين تعامل حتما بايستي با اجازه و نظارت ارشاد به عنوان كارفرما انجام شود و اعضاي شورا مشاور فرض مي‌شوند. 2_ ساز و كار شوراي ترانه در مواجهه با نسل و عصر جديد ترانه و موسيقي كارايي لازم را ندارد و اين شورا بايستي با نزديك شدن به هويت آموزشي و دور شدن از هويت امنيتي و نظارتي نقش تازه‌اي را در عرصه‌ موسيقي ايفا كند. 3_ اساسا اراده و علاقه‌اي براي حمايت از موسيقي پاپ در شوراهاي كارشناسي ارشاد وجود ندارد. و اين خلأ ناشي از كمبود نيروي كارشناسي موسيقي پاپ و ضعف تئوري در آن حوزه است. 4- حوزه‌ عمومي كلام در موسيقي پاپ در شرايط فعلي قابل دفاع نيست و مميزي با ايجاد اختلال به اين حوزه هويت كاذب سياسي و علمي داده است. 5_ بررسي و تحميل قواعد و اساليب كهن ادبي به ساختار ترانه‌ نوين از معايب كارشناسي شوراي فعلي ترانه است. 6_ عدم رعايت استقلال شورا و قرار دادن فيلترهاي نظارتي ديگر. 7_ و در آخر هيچ شورايي صلاحيت رد آثار بزرگان شعر كلاسيك فارسي مانند حافظ، خيام، مولانا، سعدي و ... را ندارد. كاكايي به خبرنگار فارس گفت: تاكنون جز لغو جلسه امروز شورا براي حل اين مشكلات، هيچ‌يك از مسئولان ارشاد كه براي آنان اين بيانيه ارسال شده واكنشي نشان نداده‌اند.